بازیابی فاجعه مجموعه‌ای از سیاست‌ها، ابزارها و روش‌هایی است که یک سازمان برای بازگرداندن زیرساخت‌های فناوری اطلاعات و سیستم‌های حیاتی خود پس از وقوع یک حادثه به کار می‌گیرد.

برخلاف پشتیبان‌گیری ساده (Backup)، هدف DR این است که تداوم کسب‌وکار (Business Continuity) حفظ شود و خدمات در کمترین زمان ممکن دوباره در دسترس قرار گیرند.

دو شاخص حیاتی:

هر استراتژی بازیابی بحران بر پایه دو مفهوم کلیدی بنا می‌شود که مدیران IT باید آن‌ها را به دقت تعیین کنند:

1. RPO (Recovery Point Objective): به معنای حداکثر میزان داده‌ای است که سازمان می‌تواند تحمل کند از دست بدهد (مثلاً: اگر RPO شما ۲ ساعت باشد، یعنی باید هر ۲ ساعت بک‌آپ بگیرید تا در صورت خرابی، حداکثر داده‌های ۲ ساعت اخیر از بین برود).
2. RTO (Recovery Time Objective): به معنای حداکثر زمانی است که سیستم‌ها می‌توانند از دسترس خارج باشند تا دوباره آنلاین شوند. (مثلاً: سیستم باید ظرف ۳۰ دقیقه پس از فاجعه بازیابی شود).

۵ مرحله برای تدوین طرح بازیابی بحران (DRP)

اگر می‌خواهید برای سازمان خود یک DR Plan بنویسید، این مراحل را دنبال کنید:

1. ارزیابی ریسک: چه خطراتی (سیل، زلزله، باج‌افزار) سازمان شما را تهدید می‌کند؟
2. تحلیل تأثیر بر کسب‌وکار (BIA): کدام سیستم‌ها حیاتی هستند و از کار افتادن آن‌ها چقدر ضرر مالی می‌زند؟
3. تعیین اهداف (RTO/RPO): برای هر بخش از داده‌ها، زمان و میزان بازیابی را مشخص کنید.
4. انتخاب راهکار: تصمیم بگیرید که از Cloud DR استفاده کنید یا سایت فیزیکی دوم.
5. تست و بازنگری: طرح DR بدون تست دوره‌ای، فاقد ارزش است. باید سناریوهای فرضی اجرا شوند تا نقاط ضعف مشخص گردد.

نتیجه‌گیری

وقوع فاجعه خبر نمی‌کند؛ از حملات باج‌افزاری که این روزها بیداد می‌کنند تا خطاهای انسانی ساده، داشتن یک برنامه Disaster Recovery هزینه‌بر نیست، بلکه یک بیمه حیاتی برای بقای برند و اعتبار شماست.

:Reference

کمک گرفته از هوش مصنوعی