امنیت محصول نیست؛ یک فرآیند زنده است

در بسیاری از سازمان‌ها، امنیت اطلاعات همچنان به‌عنوان یک محصول یا راهکار آماده دیده می‌شود؛ ابزاری که خریداری می‌شود و انتظار می‌رود برای مدت طولانی پاسخ‌گوی تهدیدها باشد.

این نگاه، یکی از ریشه‌های اصلی شکست پروژه‌های امنیتی است.

امنیت یک وضعیت ثابت نیست. سامانه‌ها تغییر می‌کنند، کدها به‌روزرسانی می‌شوند، زیرساخت‌ها توسعه می‌یابند و هم‌زمان، الگوهای حمله نیز تکامل پیدا می‌کنند. در چنین شرایطی، امنیت تنها زمانی معنا دارد که به‌عنوان یک فرآیند زنده، پویا و مستمر مدیریت شود.

به‌ویژه در سامانه‌هایی که هنوز به بلوغ کامل نرسیده‌اند، اجرای یک‌باره تست نفوذ نه‌تنها کافی نیست، بلکه می‌تواند حس امنیت کاذب ایجاد کند. این سامانه‌ها نیازمند چندین مرحله ارزیابی، آزمون نفوذ و اصلاح تدریجی هستند تا به سطح قابل قبولی از پایداری و اطمینان برسند.

پس از عبور از این مرحله، امنیت باید وارد چرخه‌ای منظم شود؛ چرخه‌ای شامل تست‌های دوره‌ای، خودکار، بازبینی پیکربندی‌ها و پایش مداوم تغییرات. تنها در این صورت است که می‌توان از «امنیت مقطعی» عبور کرد و به «تاب‌آوری امنیتی» رسید.

در نهایت، سازمان‌هایی موفق‌تر خواهند بود که امنیت را نه به‌عنوان یک خروجی نهایی، بلکه به‌عنوان بخشی از چرخه عمر سامانه و تصمیم‌گیری‌های روزمره خود بپذیرند.

برای موفقیت، سازمان‌ها باید امنیت را به‌عنوان یک فرآیند پویا و چندمرحله‌ای ببینند:

1. آزمون نفوذ چندباره در مرحله توسعه
2. اصلاح و بهبود مداوم
3. اجرای تست‌های دوره‌ای و خودکار
   این رویکرد باعث ایجاد تاب‌آوری و کاهش ریسک واقعی می‌شود.

:Reference

کمک گرفته از هوش مصنوعی